یکشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۸:۰۲

مدال آور دانشگاه علوم پزشکی تبریز از علل موفقیت خود می گوید؛

همزمانی تحصیل و ورزش با برنامه ریزی ممکن است

دو ومیدانی

یاسمن شریفیان، صاحب مقام دوم و سوم المپیاد در رشته دو و میدانی گفت: با برنامه ریزی هم به تحصیل و هم به ورزش می رسم. من صبح ها از ساعت ۸ شروع به تمرین می کردم و ظهر ها مشغول به درس بودم.

به گزارش مفدا تبریز، همزمانی تحصیل و ورزش را با برنامه ریزی ممکن می داند و با وجود همزمانی 4 امتحان مهم با جلسات تمرین، هم در امتحانات موفق بود و هم در این دوره از المپیاد. و این توصیف فعالیت های یاسمن شریفیان است. مفدا تبریز با وی گفت و گویی اختصاصی انجام داده است که در ادامه می آید. 

در ابتدا خودتان را برای خوانندگان ما معرفی کنید.
یاسمن شریفیان، دانشجوی ترم ۷ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز  و اهل شهرکرد هستم و در این دوره از مسابقات که اولین دوره حضورم در المپیاد است، مقام دوم در ماده ۱۰۰ متر سرعت و مقام سوم در ماده پرش طول را کسب کردم.


از سوابق ورزشی خود بگویید. 
من از چهارده سالگی ورزش دو و میدانی را شروع کردم. در مسابقات استانی شهرکرد نیز چند مدال طلا و نقره  کسب کردم. در دوره دبیرستان، ورزش را کنار گذاشتم ولی از زمان شروع تحصیل در دانشگاه، در مسابقات جام رمضان و جام خوابگاه ها شرکت کردم و در آنها نیز مقام آوردم. در المپیاد دوره قبل به علت آماده نبودن از نظر جسمانی نتوانستم شرکت کنم. امسال هم چهار امتحانم  با  با زمان تمرینات همزمان بود و با این وجود سعی کردم در همه جلسات تمرین حضور داشته باشم.
ورزش کردن در کنار درس های سنگین پزشکی برایتان سخت نیست؟
با برنامه ریزی هم به تحصیل و هم به ورزشم می رسم. من صبح ها از ساعت ۸ شروع به تمرین می کردم و ظهر ها مشغول به درس بودم.
 

لحظه گرفتن مدال ها چه احساسی داشتید؟
رقیبم در مسابقه این دوره از المپیاد، مقام دوم آسیا را کسب کرده بود و به شدت قوی بود. به این علت وقتی در ۱۰۰ متر سرعت دوم شدم بعد مدت ها حس کردم که با تمام توان این کار را به سرانجام مطلوب رساندم و نتیجه اش را گرفته ام.
 

چه برنامه ای برای آینده ورزشی خود دارید؟
قطعا بعد از المپیاد، بدنسازی را به صورت حرفه ای شروع می کنم و با توجه به المپیادی که گذشت متوجه نقاط ضعفم شدم و سعی می کنم آنها را برطرف کنم تا در المپیادهای بعد با مدال طلا روی سکوها حاضر بشوم.
 

از حمایت های دانشگاه علوم پزشکی تبریز برای آمادگی تان برای المپیاد بگویید.
هر چیزی که نیاز بود برای ما فراهم کردند؛ از کوچکترین تا بزرگترین نیازها و خواسته ها.  در صحبت با رقیبان هم رشته متوجه شدم خیلی از آنها از  امکاناتی که در اختیار ما بود،  بی بهره بودند. ما در بهترین پیست با بهترین کفش و لباس تمرین کردیم و  از نظر تغذیه در سطح بسیار خوبی رسیدگی می کردند.
 

چرا ورزش دو ومیدانی را انتخاب کردید؟
در مدرسه هر موقع می دویدم می گفتند که در دویدن استعداد دارم. پدر و دایی هایم دونده بودند و به خاطر این ها سعی کردم  این ورزش را ادامه دهم. البته علاقه به بسکتبال هم داشتم و بین انتخاب دو ومیدانی و بستکبال شک داشتم که سرانجام  دو و میدانی را انتخاب کردم.
 

و سخن پایانی
تشکر می کنم از مسئولان دانشگاه علوم پزشکی تبریز که امکانات و زمینه ها  فراهم کردند که بتوانیم استعداد هایمان را بروز دهیم. 

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.