شنبه ۹ شهریور ۱۳۹۸ - ۱۶:۴۰

آیه ۷ سوره غافر در محفل هفتگی انس با قرآن تفسیر شد

بیرجند/محفل انس با قرآن کریم

در آستانه فرا رسیدن ماه محرم، نشست هفتگی محفل انس و تفسیر قرآن کریم طبق روال هر هفته، امروز(شنبه) در مسجد شهدای گمنام دانشگاه برگزار شد و پایان بخش این مراسم ادای احترام به مقام شامخ شهدای گمنام دانشگاه بود.

به گزارش مفدا بیرجند، مفسر قرآن کریم در این نشست با تسلیت پیشاپیش ماه محرم، ابتدا به قرائت آیه 7 سوره غافر و ترجمه آن به شرح ذیل پرداخت:
الَّذینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذینَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذینَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبیلَکَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحیمِ
فرشتگانی که حامل عرشند و آنها که گرداگرد آن طواف میکنند تسبیح وحمد پروردگارشان را میگویند و به او ایمان دارند و برای مومنان استغفار میکنند و میگویند : پروردگارا رحمت و علم تو همه چیز رافراگرفته است پس کسانی را که توبه کرده و راه تو را پیروی میکنند بیامرز و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار.

دکتر غلامرضا بهنام با اظهار اینکه خداوند دو گروه و صنف از انسانها را در برابر دعوت خویش در این آیه مطرح می کند افزود: گروهی که حاملان عرش و طواف کنندگان پیرامون عرش و برایشان استغفار میکنند، اینان کسانی هستند که به سمت خدا رجوع کرده اند و در مقام عمل از دستورات اسلام تبعیت میکنند و پایان خوشی در انتظار انهاست. و گروه دیگر کسانی هستند که در مقام کفر به توحید برآمده اند و پایان آنها جهنم هست
وی ادامه داد: گروه اول را خداوند در طی 3 ایه توصیف کرده است و فرمود کسانی هستند که عرش الهی را حمل میکنند که منظور همان ملائکه  هستند
مفسر نهج البلاغه با بیان اینکه کلمه عرش در لغت به معنای بلندی وارتفاع هست اما در اصطلاح به معنای اقتدار .. سلطه .. و آنجایی که مقام و دستورات وفرامین از انجا صادر می شود به واژه تسبیح اشاره کرد و گفت: کلمه تسبیح به معنای پیرایش هست و بر سه قسم زبانی، قلبی و عملی می باشد.
دکتر بهنام با بیان اینکه در تسبیح زبانی، با زبان پروردگار خویش را مورد حمد و ستایش قرار می دهیم افزود:تسبیح در مقام باور و قلب این است که انسان قلبی به هرانچه که خداوند نسبت به او وهستی عمل کرده اعتقاد داشته باشد و کاملا بدون نقص و عیب هست
وی خاطرنشان کرد: تسبیح در مقام عمل این است که انسان در مقام عمل و رفتار نیز به گونه ای عمل کند که این رفتار او کوچکترین عیب و نقصی در تربیت الهی نداشته باشد، یعنی هنگامی که عمل و عملکرد انسان مشاهده شد خالق این تربیت را مورد حمد و ستایش قرار دهند همانگونه که اهل بیت اینگونه عمل کردند و این تسبیح در مقام عمل می شود. 

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.