پنجشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۸ - ۲۳:۲۴

دانشکده علوم پزشکی آبادان؛

پنومونی یا همان عفونت ریه - ذات الریه

آبادان

پنومونی (عفونت ریه - ذات الریه ) یکی از مهمترین عامل مرگ کودکان زیر 2 سال است ذات الریه در 2 گروه سنی، کودکان و سالمندان شیوع بیشتری دارد

پنومونی (عفونت ریه - ذات الریه ) یکی از مهمترین عامل مرگ کودکان زیر 2 سال است ذات الریه در 2 گروه سنی، کودکان و سالمندان شیوع بیشتری دارد

بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت پنومونی کشنده‌ترین عفونت کودکان زیر 5 سال در جهان است؛ بر اساس اعلام WHO پنومونی در سال 2015 عامل مرگ حدود 920 هزار نفر کودک زیر 5 سال بوده است

سالانه بیش از 3 میلیون مورد ابتلا به پنومونی در ایالات متحده مشاهده میشود و شیوع آن در فصل زمستان و به طور کلی هوای سرد بیشتر است.

علت بیماری

میکروب‌ های متفاوتی عامل ذات الریه هستند. اگرچه بعضی از این میکروب‌ ها شایع و تشخیص آنها آسان است، اما در مواردی تشخیص عامل بیماری بسیار مشکل می‌ باشد. عفونت ریه می‌تواند در اثر باکتری، ویروس یا قارچ ایجاد شود. در اغلب موارد باکتری‌ها عامل اصلی ایجاد بیماری هستند.

منشا عفونت

عوامل عفونی معمولا در ریه افراد سالم وجود ندارند. گاهی اوقات آن‌ها توسط جریان خون به ریه ‌ها می‌رسند، ولی اغلب همراه با نفس کشیدن توسط قطرات ریز آب موجود در هوای تنفسی به ریه ‌ها منتقل می‌شوند.

بیماری عفونت ریه به 3 نوع خفیف، متوسط و شدید تقسیم می شود و معمولا نوع خفیف آن بدون نیاز درمان بهبود پیدا می کند.

 نوع متوسط و شدید آن می تواند فرد بیمار را دچار مشکلات کند و در برخی موارد باعث مرگ بیمار شود. 10 تا 20 درصد مبتلایان به ذات الریه جان خود را از دست می دهند.

راه های پیشگیری

یکی از راه های پیشگیری از ابتلا به عفونت ریه رعایت بهداشت فردی است ، شستن دست و پرهیز از دست دادن و روبوسی با افراد مبتلا به بیماری می تواند از بروز این بیماری پیشگیری کند.

در کنار رعایت بهداشت فردی ، با تزریق واکسن آنفلوآنزا و پنوموکوک هم می توان از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرد.

  گروه های در معرض خطر مانند افراد بالای 65 سال، آسمی، مبتلایان به سرطان و مصرف کنندگان کورتن تتوصیه میشود  که واکسن را تزریق کنند.

 میزان ابتلا به این بیماری در بین زنان و مردان تقریبا یکسان است و عفونت ریه در بین کودکان و افراد مسن شایع تر است.

علائم بیماری

ذات‌الریه بسته به عامل ایجادکننده می‌تواند علائم مختلفی داشته باشد. تب، درد قفسه سینه، سرفه، کاهش اشتها و ضعف علائم اصلی بیماری هستند.سرفه در ابتدا ممکن است خشک باشد، اما یک تا دو روز بعد سرفه خلط‌ دار می‌شود. خلط معمولا زرد رنگ است و ممکن است رگه‌های خونی داشته باشد.

تنفس بیمار سریع و سطحی می‌شود و ممکن است بیمار به نفس نفس زدن بیفتد. در موارد شدید اکسیژن رسانی کاهش می‌یابد و ممکن است علائم کمبود اکسیژن در فرد بروز کند.

تنفس عمیق یا سرفه ممکن است منجر به ایجاد درد عمقی در قفسه سینه شود. این علامت ممکن است نشان دهنده گسترش عفونت به پرده پوشاننده ریه‌ها باشد.

درمان بیماری

به‌طور معمول، آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی، استراحت، مسکن معمولی، و مایعات برای بهبود کامل بیماری پنومونی کافی است. با این حال کسانی به وضعیت پزشکی دیگری مبتلا هستند، سالمندان، یا کسانی که مشکل تنفسی قابل توجهی دارند ممکن است نیاز به مراقبت‌های بیشتری داشته باشند. اگر نشانه‌ها بدتر شود و پنومونی با درمان در منزل بهبود نیابد، یا عوارض دیگری رخ دهد، ممکن است لازم باشد فرد در بیمارستان بستری شود.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.