سه‌شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۸ - ۰۹:۰۹

به بهانه روز دانشجو؛

درخشش ادامه‌دار دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه

12

عضو شورای مرکزی دانشجویان سازمان نظام پرستاری کشور و رئیس شورای نظام پرستاری استان، دبیر اسبق کانون سلامت، عضو شورای مرکزی دبیران کانون‌های سلامت وزارت بهداشت، مسئول واحد دانشجویی مرکز رشد و فناوری دانشگاه، دانشجوی فناور برتر و نخبه فرهنگی در سال‌های٩٣تا ٩٥، مقام سوم مدرسه بین المللی سلامت عمومی iphs، مدیر مسئول اسبق نشریه سیب و ... همه اینها از افتخارات "سپیده امیری" دانشجوی ورودی سال ۱۳۹۲ در رشته پرستاری و از قدیمی‌های دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه است که به بهانه روز دانشجو به سراغش رفتیم.

"سپیده امیری"، از دانشجویان پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و از فعالین فرهنگی است که به بهانه روز دانشجو خبرنگار مفدا کرمانشاه با وی گفتگویی انجام داد.

 امیری در گفتگویی که با مفدا داشت از فعالیت‌های خود به ما گفت. وی فعالیت‌های خود را با سه کانون دانشجویی شروع کرد و صرفا بابت علاقه‎‌ای که به فعالیت در زمینه کمک به کودکان مبتلا به سرطان داشت، "کانون سلامت" را تاسیس کرد.

مشروح گفتگو با این دانشجوی فعال را با هم می‌خوانیم:

مفدا کرمانشاه: آیا فعالیت‌ها در حوزه‌های مختلف مانعی در حوزه درسی و کسب دانش در زمان تحصیل شما بود؟

خوشبختانه فعالیت‌هایی که داشتم نه تنها مانع درس خواندنم نشد، بلکه باعث پیشرفتم هم می‌شد و همیشه این را باید مدنظر داشت که دانشجو اول درسش، بعد فعالیت‌های فوق برنامه. البته باید اعتراف کنم گاهی وقت‌ها حجم برنامه‌ها آنقدر زیاد می‌شد که نمی‌توانستم آنطور که باید برای درسم وقت داشته باشم ولی خداراشکر بازهم خوب بود.

مفدا کرمانشاه: تعریفی از یک پرستار؟

من یک پرستارم که واقعا عاشق شغل و حرفه خود هستم و از آن لذت میبرم. از روز اول ورود به این عرصه آرزوی این را داشتم که پرستاری را از بالینی بودن صرف خارج کنم.

از خودم شروع کردم و باوجود شیفت های زیاد و شلوغ اورژانس هر بار که خسته‌تر می‌شوم و می‌بینم حال مریضی بهبود می‌یابد، بیشتر از قبل عاشق کارم می‌شوم و در کنار کار بالین و بیمارستان همیشه فعالیت های دیگری نیز داشتم که جدیدا در قالب شرکت فرهور طب شکل گرفته و از نظر من ما در هر جایگاه و هر پستی که هستیم نباید منفعل باشیم و باید به سمت فعالیت‌های مورد علاقه خود و فعال و اثر گذار باشیم، چه در صنفمان و چه در جامعه. همچنین در فضاهای مختلف نباید تک بعدی بود بلکه باید با انرژی و پویایی و خلاقیت، بعدهای مختلفی از توانایی ها و پتانسیل های خود را ارائه بدهیم.

مفدا کرمانشاه: چه شد که به سمت دنیای اختراعات وارد شدید؟

راستش در ابتدا این موضوع یک چالش بزرگ برای من بود. یک روز که به دفتر یکی از اساتید رفتم در آنجا چند نمونه اختراع را دیدم و آنجا بود که به اینکه من هم اختراع داشته باشم؛ علاقه‌مند شدم و از آن روز از آن استاد که دکتر محمود امیری بودند پرسیدم اختراع ها همیشه باید خیلی پیچیده باشد؟ ایشان گفتند نه. این که شما مشکلی را ببینید و برای آن راه حل جدیدی را ارائه دهید  این خود یک اختراع می‌تواند باشد.

از آن روز سعی کردم اطراف خود را متفاوت تر ببینم و ساده از کنار مشکلاتی که می‌بینم  نگذرم، ذهن خود را به چالش بکشم و راه حل‌های مختلف را طراحی کنم و یک سال و نیم طول کشید و بعد از کلی رد شدن و شکست خوردن طرح، آخرش توانستم طرح خود را ثبت کنم و بعد از آن برایم شبیه به یک بازی فکری لذت بخش و به چالش کشیدن ذهنم شد و اختراع دومم را هم در ۴ ماه به ثبت رساندم و پس از آن اختراع سوم، چهارم، پنجم و...

مفدا کرمانشاه: در مورد اختراعی که داشتید و از مراحل ثبت یک اختراع از ایده تا ثبت را بفرمایید؟

تمامی اختراعاتم در زمینه تجهیزات پزشکی هستند. جدیدا نیز در حوزه های دیگری هم کار می‌کنم. در سایت مرکز مالکیت معنوی قوه قضائیه قسمت اداره ثبت اختراع توضیحات کاملی وجود دارد. اما متاسفانه در حال حاضر روند ثبت اختراع بسیار سخت تر از قبل و طبعا طولانی تر شده است.

مفدا کرمانشاه: حمایت‌های دانشگاه از فعالیت‌ها و اختراعات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

متاسفانه حمایتی از سوی دانشگاه وجود ندارد، به حدی که دیگر هیچ تمایلی به ثبت اختراع ندارم و در حال حاضر تمام توانم را بر روی به تولید رساندن یکی از طرح هایی که دارم می گذارم، چون اختراعی که به تولید نرسد عملا ارزشی ندارد.

متاسفانه اگر بخواهی در سیستم اداری کاری را انجام بدهی سرعت پیشرفت بسیار پایین بوده، به حدی که سال‌ها باید منتظر نامه یا یک حرکت خیلی کوچک باشی در حالی که می شد خیلی سریع تر نتیجه گرفت و همه اینها روز به روز آدم را آن هم با وجود مشکلات زیادی که هست بی انگیزه تر و نا امیدتر کرده است.

البته نکته ای که لازم می‌دانم عنوان کنم این است که این مسیر همواره مسیر سخت و دشواری بوده و هست، قطعا شکست خوردن در این مسیر وجود دارد اما با اراده و تلاش است که می توان به آن چیزی که برای آن برنامه ریزی کرده ایم دست یابیم.

مفدا کرمانشاه: از مشکلات و موانعی که در این راه داشتید، بفرمایید؟

مشکلات و موانع که زیاد هستند اما به صورت کلی نبودن حمایت‌های مالی و وجود سرمایه گذار، پروسه های طولانی و اذیت کننده اداری، نداشتن منتور تخصصی و عدم پیگیری مسائل و مسئولین و... از مشکلاتی است که در این مسیر وجود دارد.

مفدا کرمانشاه: به تازگی باخبر شدیم که شما موفق به احداث شرکتی با نام خود شدید. ضمن آرزوی موفقیت برای شما از این شرکت، آینده و پلن هایی که در حوزه سلامت دارید برای ما بفرمایید؟

شرکت فرهور طب عمدتا در زمینه تجهیزات پزشکی و سلامت از طراحی و توزیع تا ساخت و تولید و ... فعالیت دارد و امیدوارم که در آینده بتوانیم به سمت  تولید تجهیزات پزشکی رفته و محصولات خود را نیز به بازار ارائه دهیم.

مفدا کرمانشاه: فکر می کنید که آدم موفقی هستید و به نظر شما ویژگی یک فرد موفق چیست؟

خب من فکر می‌کنم هنوز برای رسیدن به موفقیت راه طولانی را در پیش رو دارم. شاید بخشی از مسیر را به خوبی طی کرده باشم اما هنوز برنامه های بسیاری برای موفقیت دارم و تمام سعی خود را به کار می برم که به این مهم دست یابم. آدم موفق به نظرم باید پشتکاری بسیار و عزمی راسخ برای طی کردن مسیرش داشته باشد.

مفدا کرمانشاه: اگر بخواهید نصیحتی به مخاطبین ما داشته باشید، چیست؟

نصیحت ...

 خب اصولا من علاقه ای به نصیحت کردن ندارم. اما اگه بخواهم برای یادگاری موردی را عنوان کنم  باید بگویم که هیچ وقت خود را دست کم نگیرید. برای رویاهاتون بجنگید و شاد زندگی کنید. حتی اگر نتیجه هم نگرفتید مهم این است که شما تلاش خود را برای هر روز بهتر شدن و نزدیک شدن به اهداف خود کرده اید.

مفدا کرمانشاه: یکی از لحظات خوب و ماندگار دانشگاه که هر وقت از شما بخواهند تعریف کنید، فورا به یاد آن می‌افتید، چیست؟

دانشگاه برای من تماما خاطرات خوب بوده و هست. من روز فارغ التحصیلیم دقیقا همان کسی بودم که روز جشن ورودیم خواستم که باشم. به برنامه‌هایی که برای دوران دانشجویی خود داشتم خداراشکر رسیدم و "کانون سلامت" تنها یادگاری بود که در دانشگاه تاسیس کردیم. شاید تاسیسش با لحظات سخت و شیرینی همراه بود. امیدوارم مراحل شکل گیری فرهور طب را هم بتوانم مثل کانون سلامت و حتی بهتر از آن هم پشت سر بگذارم.

مفدا کرمانشاه: نقش خانواده را در موفقیت خودتون چطور می‌بینید و با توجه به اینکه همیشه می‌شنویم که زنان داری محدودیت هستند، چگونه با این موضوع توانستید کنار بیایید؟

قطعا اگر حمایت های خانواده‌ام نبود، نمی‌توانستم به برنامه‌هایی که داشتم به خوبی برسم. نصیحت های پدر و دعای خیر مادر و حمایت خانواده و باورشان به من قطعا در قدرتمندتر کردن و قرار گرفتن در این مسیر کمک کرد. ضمنا  به نظر بنده خانم ها محدودیتی برای موفقیت ندارند. شاید به خاطر برخی باورهای غلط در خیلی مواقع کارها برای خانم ها سخت تر می شود. اما خوشبختانه در جو تربیتی و خانواده بنده همیشه  فضا طوری بوده که همیشه با تمام توان و بدون محدودیت و با حمایت های کاملشان مسیرهایی که میخواستم را آنجوری که شایسته و مورد قبولم بوده طی کردم و بیشتر اوقات و از این بابت خداوند را شکر می‌کنم و از پدر و مادر عزیزم که همیشه حامی و مشوق های اصلی من بودن تشکر می‌کنم و از خداوند برایشان آرزوی سلامتی دارم.

ممنون از این گفتگو و از اینکه یادی از یک دانشجوی قدیمی دانشگاه کردید. با آرزوی موفقیت برای خانواده بزرگ و دوست داشتنی علوم پزشکی کرمانشاه.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.