دوشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۹ - ۱۲:۲۸

نحوه برخورد با کودکان در منزل در شرایط همه گیری کووید ۱۹

گراش

اگر کودک اضطراب زیادی دارد، خواب و خوراکش تحت تاثیر قرار گرفته و راهکارهای ما به نتیجه نرسیده و با گذشت زمان بهتر نشده، موضوع را با پزشک، روانشناس یا روانپزشک در میان بگذاریم.

به دلیل همه گیری کرونا کودکان بیشتر وقت شان را در خانه میگذرانند، مهدکودک یا مدرسه نمی روند و خیلی از تفریح هایشان هم کم شده.است. یکی از دلایل اضطراب بچه ها اضطراب والدین است، اضطراب خودمان را کنترل کنیم. بچه ها با توجه به سن شان ممکن است درک دقیقی از وقایع نداشته باشند که این اضطراب را بیشتر می کند.اضطراب و احساس ناامنی می تواند خودش را به شکل های متفاوتی نشان دهد. بعضی پرخاشگر و بهانه گیر می شوند، بعضی لجباز، بعضی به رفتارهای دوره کوچکی خود برمی گردند، مثلا شب ادراری پیدا می کنند و به والدین می چسبند و…

  • با احساسات و رفتارهای کودک مان در این روزهای همه گیری کووید ۱۹چه کنیم؟
  • بگذاریم بچه ها حرف بزنند، با حوصله به حرف هایشان گوش بدهیم و ازآنها بخواهیم که احساسات شان را بیان کنند.
  • از بچه ها بپرسیم «چی نگرانت کرده؟ از چیزی ترسیدی؟ بیا راجع به آن صحبت کنیم».
  • با بچه ها همدلی کنیم، به آن ها نگوییم چه حسی باید داشته باشند یا نباید داشته باشند. حس هایشان رو همانطورکه هستند، قبول کنیم.
  • از بچه ها بپرسیم در مورد کرونا چه می دانند و بعد از این که خوب به حرف هایشان گوش کردیم، با توجه به سن شان اطلاعات شان را به صورت خوش بینانه اصلاح کنیم.
  • آمار مرگ را به بچه ها ندهیم.
  • بچه ها نباید مکررا با اخبار بد مواجهه داشته باشند.
  • مراقبت های بهداشتی را به بچه ها آموزش دهیم.
  • آموزش مراقبت های بهداشتی به بچه ها در قالب بازی نتیجه بهتری دارد.
  • به بچه ها احساس امنیت دهیم که مراقبشان هستیم.
  • به بچه ها بگوییم که حتی اگر کسی بیمار شود، دکترها از او مراقبت می کنند.
  • اگر قرنطینه رفتیم یا بیمار شدیم، حتما تماس تلفنی روزانه با کودک داشته باشیم.
  • بچه ها باید برنامه روزانه خود را داشته باشند.
  • اگر فعالیت های خارج از خانه کم شده، می توان کارهایی را در خانه انجام داد. درس خواندن، بازی کردن، نقاشی کشیدن و…
  • درس خواندن در خانه علاوه بر انجام تکالیف مدرسه، باعث می شود کودک سرگرم شده، احساس امنیت کند و یک فعالیت روزانه داشته باشد.
  • به بچه ها اجازه دهیم تا حدی که می توانند در کارهای خانه به ما کمک کنند.

  • به بچه ها اجازه تصمیم گیری در مورد نوع خوردن و پوشیدن دهیم.
  • به بچه ها نشان دهیم که آنها هم می توانند کاری بکنند که اوضاع بهتر شود.
  • بعضی از بچه ها به خصوص آنهایی که بیش فعالی، کمبود توجه و .. دارند، آسیب پذیرترند.
  • اگر کودک ما تحت درمان بوده و دارو مصرف می کرده، نباید داروهایش قطع شود.
  • بچه ها را تشویق به بازی و کشیدن نقاشی کنیم.
  • بچه ها گاهی احساسات شان را در بازی تخلیه می کنند.
  • زمان بیشتری به بچه ها اختصاص داده و همبازی آنها شویم.
  • به بچه ها فرصت دهیم فکرها و احساسات خود را بگویند.
  • بعضی از بچه ها بدقلق می شوند و به رفتارهای دوره کوچکی شان برمی گردند. صبور باشیم، دعوایشان نکنیم و حمایت مان را بیشتر کنیم.
  • اگر کودک پرخاشگری دارد، حواسش را پرت کنیم یا رفتار دیگری به او پیشنهاد دهیم.
  • اگر کودک اضطراب زیادی دارد، خواب و خوراکش تحت تاثیر قرار گرفته و راهکارهای ما به نتیجه نرسیده و با گذشت زمان بهتر نشده، موضوع را با پزشک، روانشناس یا روانپزشک در میان بگذاریم.

منبع: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.