دوشنبه ۱۱ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۳

در گفت‌و گوی تفصیلی مفدا با نماینده اتباع دانشگاه علوم پزشکی قم مطرح شد:

شهریه بالا و بلاتکلیفی بعد از فارغ‌التحصیلی چالش‌های پیش‌روی دانشجویان تبعه است

اتباع

به گزارش پایگاه خبری مفدا از قم، در جامعه امروز ما تعدادی از دانشجویان اتباع در دانشگاه‌های سراسر کشور مشغول به تحصیل هستند که مشکلات ریز و درشت آنها در سال‌های اخیر سبب بروز نارضایتی بسیاری از آنان شده است به همین علت با طیبه حمیدی نماینده اتباع در دانشگاه علوم پزشکی قم که خود از اتباع کشور افغانستان است، پیرامون مشکلات آنها به گفت‌و گویی پرداختیم.

لطفا خودتان را معرفی کنید.

طیبه حمیدی متولد ایران و دانشجوی رشته علوم آزمایشگاهی ورودی بهمن ۹۳ دانشگاه علوم پزشکی قم هستم و به علت اینکه دو ترم مرخصی گرفتم، اکنون در حال تحصیل ترم چهار دانشگاه هستم.

 چرا دو ترم از دانشگاه مرخصی گرفتید؟

برای پرداخت بدهی‌هایی که به دانشگاه داشتم نمی‌توانستم همزمان هم دغدغه تحصیل داشته باشم و هم دغدغه کاری، البته یک ترم این کار را کردم که اصلا نتیجه خوبی نداشت به خاطر همین علت تصمیم گرفتم نخست به دغدغه مالی خود برسم و بعد از آن با خیال آسوده‌تری به تحصیل بپردازم.

چرا ایران را برای زندگی انتخاب کردید؟

طبق گفته پدر و مادرم، آنها در افغانستان در شلوغی و جنگ بودند و گروه‌های تروریستی به هر منطقه‌ای می‌رسیدند همه را می‌کشتند به خصوص پدران را، به همین علت پدر و مادرم تصمیم گرفتند که به ایران مهاجرت کنند.

اکنون مهاجر قانونی هستید؟

بله، به علت تحصیل پدرم در حوزه علمیه پاسپورت همراه داشتم اما از زمانی که وارد دانشگاه شدم تبدیل به پاسپورت دانشجویی شده است.

برای تحصیل در دوران مدرسه نیز مشکلی داشتید؟

پدر بنده طلبه است و خانواده ما به علت داشتن پاسپورت به عنوان یک مدرک قانونی معتبر از طرف جامعه‌المصطفی حمایت می‌شد اما کسانی که پدر آنها طلبه نبودند و مدرک اقامتی نداشتند برای رفتن به مدرسه با مشکلات زیادی مواجه هستند.

شرایط شما برای قبولی در کنکور و دانشگاه چگونه بود؟

وقتی فردی اجازه شرکت در کنکور داشته باشد و در کنکور پذیرفته شود برای ثبت‌نام در دانشگاه هم مانعی ندارد اما در دهه‌های قبل در برخی از سال‌ها حق شرکت در آزمون کنکور به ما داده نمی‌شد هر چند در حال حاضر چنین مشکلی برای ما وجود ندارد و امروزه خیلی از اتباع در این آزمون پذیرفته می‌شوند اما سد مهم پیش‌رو موضوع شهریه و هزینه‌های دانشگاه است.

تعدادی از دانشجویان اتباع مشکلاتی از قبیل تهیه پاسپورت الکترونیکی و سفر به افغانستان را هم مطرح کردند آیا این مباحث صحت دارد؟

بله، ما برای ثبت‌نام دردانشگاه باید پاسپورت یا برگه اقامت خود را به پاسپورت الکترونیکی تبدیل کنیم که برای این کار نیز باید به افغانستان یا کیش سفر کنیم که بیشتر هم افغانستان را ترجیح می‌دهند اما باز هم با مشکلاتی از جمله هزینه بالا، مسافت طولانی و نبود امنیت روبرو هستیم.

آیا بعد از خروج از مرز، برای دانشجویان و خانواده آنها امکان بازگشت به ایران وجود دارد؟

برای دانشجو این امکان وجود دارد، خانواده دانشجو نیز اگر پاسپورت داشته باشند بازگشت مانعی ندارد اما اگر برگه اقامت داشته باشند پس از خروج از مرز این برگه باطل می‌شود و امکان بازگشت وجود نخواهد داشت، در واقع تردد از مرز با کارت اقامتی امکان‌پذیر نیست و خانواده امکان همراهی فرزندان خود را در این سفر ندارند اما برای رفع این مشکل اتباع افغانستانی ساکن ایران به صورت گروهی دانشجویان را همراه با افراد آشنا و با تجربه می‌فرستند تا دانشجو تنها نباشد.

مشکل اصلی ما این موضوع است که پاسپورت جدیدی که داده می‌شود پاسپورت دانشجویی است یعنی فرد تا زمانی که دانشجو باشد امکان ماندن در ایران را دارد و زمانی که درسش به اتمام برسد تبدیل به یک مهاجر غیرقانونی و مجبور به ترک ایران و بازگشت به افغانستان می‌شود این در حالی است که این افراد غالبا در ایران متولد شده و با فرهنگ ایران در امنیت و آزادی بزرگ شده‌اند و سازگاری با فضای افغانستان به شدت برای آنها دشوار است، در واقع می‌توان گفت اتباع افغانستانی ساکن ایران با انتخاب تحصیل شانس زندگی در کشوری که در آن متولد و با فضای آن بزرگ شده‌اند را از دست می‌دهند مگر اینکه دلایل بسیار محکم و قانع کننده ای برای ماندن در ایران داشته باشند.

آیا برای انتخاب رشته و دانشگاه محدودیت داشتید؟

بله بدون در نظر گرفتن رتبه یک سری کد رشته‌های ممنوعه برای رشته‌های حساسی همانند فیزیک و هوا و فضا، رشته‌های نظامی و رشته‌هایی که دارای تعهدات استخدامی هستند وجود دارد و همچنین یک سری مناطق ممنوعه وجود دارد که ورود ما به آنها ممنوع است.

آیا برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر مشکلی دارید؟

از لحاظ قانونی مشکلی نیست اما مشکل اصلی و عمده ما بحث شهریه است بیشتر اتباعی که موفق به ورود به دانشگاه شده‌اند به علت مشکل مالی انصراف می‌دهند.

آیا این مشکل از همان ابتدا وجود داشت؟

شهریه از همان ابتدا وجود داشت اما این موضوع از سال ۹۲ تبدیل به یک مشکل شد چرا که از آن سال شهریه‌ها افزایش چند برابری داشتند، برای مثال قبل از سال ۹۲ شهریه رشته پیراپزشکی در هر ترم ۷۰۰ هزار تومان بود اما بعد از آن سال به پنج میلیون تومان افزایش یافت که این افزایش فقط در رشته‌های وزارت بهداشت بود و رشته‌های ریاضی و فنی در حال حاضر شهریه معقولی دارند.

علت افزایش چند برابری شهریه‌ها به طور ناگهانی چه بوده است؟

تا جایی که اطلاع دارم یک دلیل آن، این است که هزینه تحصیل در رشته‌های علوم پزشکی بالاست و علت دیگر آن محاسبه شهریه به دلار و ارز مرجع می‌باشد.

در حال حاضر چند دانشجوی اتباع در دانشگاه علوم پزشکی قم مشغول به تحصیل هستند؟

دانشجویان اتباع افغانستانی به دو گروه تقسیم می‌شوند که گروه نخست، افرادی هستند که با کنکور و بر اساس رتبه پذیرفته شدند و گروه دوم نیز افرادی هستند که به صورت آزاد و با تاثیر نمرات و معدل و آگاهی و انتظار شهریه بالا وارد دانشگاه شدند که میزان شهریه هر دو گروه تفاوت چندانی ندارد، در این بین تعداد دانشجویان ورودی از طریق کنکور ۱۵ الی ۲۰ نفر و دانشجویان ورودی از طریق تاثیر نمرات و شرط معدل ۵۰ الی ۶۰ نفر هستند.

آیا شما برای ورود به بازار کار هم با مشکل مواجه هستید؟

بله، در صورتی که بتوانیم مشکل اقامت در ایران را حل کنیم، باید مجوز کار بگیریم و مجوز کار هم خیلی سخت داده می‌شود، به ویژه در رشته‌هایی که افراد فارغ‌التحصیل و متقاضی کار زیاد باشد، ما در اولویت آخر قرار داریم.

آیا برای شما امکان استخدام هم وجود دارد؟

استخدام یا به صورت دولتی است یا به صورت خصوصی، که استخدام دولتی بسیار بعید است، چون مدیر آن سازمان باید با استفاده از نامه به وزارت کار برای این افراد مجوز کار بگیرد، که در این صورت مدیر آن مجموعه مجبور به پرداخت مالیات اضافه برای استخدام اتباع می‌شود و هیچ مدیری چنین کاری نمی‌کند.

آیا از ظرفیت دانشجویان اتباع افغانستانی که نخبه باشند، استفاده می‌شود؟

بله اما به صورت خیلی نادر مگر اینکه شخص خیلی شاخص و شناخته شده باشد.

آیا دانشجویان اتباع موافق انتقال به افغانستان بعد از اتمام دوره تحصیلی خود هستند تا بتوانند دانشی را که در اینجا کسب کرده‌اند در کشور خود استفاده کنند؟

من خودم با این هدف شروع به تحصیل کردم که جامعه خود را از مشکلات و خلاء‌هایی که می‌بینم پر کنم و زمانی که در دوران دبیرستان بودم به کشور خودم خیلی فکر می‌کردم و دوست داشتم برای حل مشکلات آن کمکی کنم اما انسان وقتی کوچک هست دنیا را هم همانقدر کوچک و زیبا تصور می‌کند اما حقیقت این است در کشور افغانستان باید یک بستری فراهم شود تا بتوانیم برویم و علم خودمان را عملی کنیم که در حال حاضر چنین بستری فراهم نیست.

البته عده‌ای این توانایی و شجاعت را دارند که بروند و زمینه را مهیا کنند و به کشور خود خدمت کنند اما همه این توانایی را ندارد و همچنین شرایط و محیط خوب نیست به ویژه برای یک دختر که در امنیت وآزادی ایران بزرگ شده است و اکنون بخواهد به‌صورت همیشگی به افغانستان مهاجرت کند، من قبول دارم که باید به جامعه افغانستان خدمت کنم حال این خدمت می‌تواند با رفتن به آنجا یا با راه‌های دیگر دنبال شود.

 آیا مسئولان دانشگاه عوم پزشکی برای رفع مشکل شهریه همکاری می‌کنند؟

طبق اخرین صحبت‌هایی که با مسئولان داشتیم به ما یک فرمی دادند تا با ارائه مدارک محکم و مکتوب به دانشگاه اثبات کنیم که توانایی مالی نداریم تا به ما یک تخفیف ده درصدی اختصاص دهند.

حالا شما حساب کنید که از ۱۷ میلیون شهریه رشته پزشکی، ۱۰ درصد می‌شود یک میلیون و هفتصد تومان، که خیلی خوب است اما تفاوت چندانی برای دانشجو ندارد، اما برای دادن همین تخفیف هم ما باید علت‌ها، مدارک و مستندات زیادی ارائه کنیم، برای مثال خانواده‌ای که چندین فرزند دانشجو و دانش‌آموز دارد و تنها فرد دارای درآمد پدر خانواده است که حقوق او نیز ماهیانه زیر یک ملیون و ۵۰۰ هزار تومان است و از طرفی مستاجر هم هستند، این خانواده به اندازه کافی مشکل دارد و توانایی پرداخت ۱۷ میلیون شهریه را ندارد اما متاسفانه به این موارد تخفیفی تعلق نمی‌گیرد.

آیا خواسته‌ای از مسئولان دارید؟

امید و انتظاری که ما از مسئولان داریم این است که کمی دلسوزانه‌تر به ما توجه کنند، طبق پیگیری‌هایی که در دانشگاه داشتیم، ما را به وزارت بهداشت ارجاع دادند و وقتی به وزارت بهداشت مراجعه کردیم گفتند که دانشگاه شما به صورت هیأت امنایی اداره می‌شود و دست آنها در این موارد باز است و کمک به شما چیزی نیست که از حیطه اختیار آنها خارج باشد و از طرفی دانشگاه‌های علوم پزشکی دیگر نیز در سطح کشور برای دانشجویان اتباع بدون در نظر گرفتن هیچگونه شرایطی تخفیف‌ها و کمک هزینه‌هایی را در نظر گرفته‌اند.

خواهش ما از مسؤولان دانشگاه این است که شرایط آسان‌تری را حداقل برای دانشجویان اتباعی که با کنکور وارد دانشگاه شده‌اند و وضعیت تحصیلی خوبی دارند، در نظر بگیرند تا شرایطی پیش نیاید که این دانشجویان مجبور به انصراف از تحصیل شوند. همانطور که ما شاهد بودیم که این اتفاق برای تعدادی از دانشجویان افتاده و تعداد بسیار زیادی از دانش‌آموزان نیز از ترس شهریه نمی‌توانند وارد دانشگاه شوند.

اگر کمی شرایط آسان‌تر شود ما کمتر شاهد این موارد خواهیم بود، ما به وعده و صحبت‌های وزیر بهداشت در مردادماه سال ۹۴ مبنی بر اینکه دانشجویان اتباعی که در ایران متولد شده و از طریق کنکور قبول شده‌اند به نوعی ایرانی محسوب می‌شوند و بنده مشکلات آنها را پیگیری می‌کنم، بسیار امیدوار و دل‌گرم هستیم.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.