سه‌شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۸ - ۱۷:۳۲

اولین جلسه کرسی تلاوت قرآن کریم در دانشگاه علوم پزشکی لرستان در نیم سال تحصیلی دوم 97-98 برگزار گردید

کرسی تلاوت 3

به همت کانون قرآن و عترت کرسی تلاوت قرآن کریم در تاریخ 6 اسفندماه 1397 با تفسیر حجت‌الاسلام مرادیان مسئول نهاد رهبری و قاری برجسته قرآنی جناب آقای حاج مهدی پاپی و با حضور کارکنان، اساتید و دانشجویان در مسجد الزهرای مجتمع کمالوند برگزار شد. حجت‌الاسلام مرادیان در بیان نکات تفسیری آیات 152 تا 163 سوره بقره جایگاه شکر نعمت در آیات و روایات را تبیین نمودند.

   

به گزارش خبرنگار مفدا، حجت الاسلام  مرادیان با شرح کامل معانی ذکر و یاد خدا در این آیات بیان داشتند که خداوند در این آیات  به مردم اعلام می کند که جا دارد شکر این نعمتهای بزرگ را بجا آورند و با بهره گیری صحیح از این نعمتها، حق شکر او را ادا کنند، خدا می فرماید:  مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و شکر مرا بجا آورید و کفران نکنید) (فاذکرونی اذکرکم و اشکروا لی و لا تکفرون).  بدیهی است جمله مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم اشاره به یک معنی عاطفی میان خدا و بندگان نیست، آن گونه که در میان انسانها است که به هم می گویند: به یاد ما باشید تا به یاد شما باشیم بلکه اشاره به یک اصل تربیتی و تکوینی است ، یعنی بیاد من باشید، به یاد ذات پاکی که سرچشمه تمام خوبیها و نیکیها است و به این وسیله روح و جان خود را پاک و روشن سازید و آماده پذیرش رحمت پروردگار، توجه شما به این ذات پاک شما را در فعالیتها مخلص تر مصمم تر، نیرومندتر، و متحدتر می سازد.

وی بیان داشت که: مسلم است منظور از ذکر خدا تنها یادآوری به زبان نیست، که زبان ترجمان قلب است، هدف این است با تمام قلب و جان به ذات پاک خدا توجه داشته باشید، همان توجهی که انسان را از گناه باز می‌دارد و به اطاعت فرمان او دعوت می کند. به همین دلیل در احادیث متعددی از پیشوایان اسلام نقل شده است که منظور از ذکر خدا یادآوری عملی است، در حدیثی از پیامبر (صلی اللّه علیه و آله و سلم) می خوانیم که به علی (علیه السلام) وصیت فرمود و از جمله وصایایش این بود: ثلاث لا تطیقها هذه الامة المواساة للاخ فی ماله و انصاف الناس من نفسه ، و ذکر الله علی کل حال ، و لیس هو سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر، و لکن اذا ورد علی ما یحرم الله علیه خاف الله تعالی عنده و ترکه. سه کار است که این امت توانائی انجام آن را (بطور کامل ) ندارند، مواسات و برابری با برادر دینی در مال، و ادای حق مردم با قضاوت عادلانه نسبت به خود و دیگران، و خدا را در هر حال یاد کردن، منظور سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر نیست، بلکه منظور این است هنگامی که کار حرامی در مقابل او قرار می گیرد از خدا بترسد و آن را ترک گوید. ولی به هر حال چه جالب است که خداوند با آن عظمت، ذکر بندگان را در کنار ذکر خود قرار می دهد، بندگان در آن عالم محدود و کوچکشان و خداوند بزرگ در آن عالم نامحدود و بی انتها با آن همه رحمتها و برکات.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.