یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۸:۴۲

مطلبی که احتمالا هرگز نخوانده اید: واکسن و حقایق تاریخ؛ از امنیت تا سلامت

واکسن کرونای ایرانی

مجله معتبر نیوانگلند می نویسد: از زمانی که دو واکسن معروف علیه SARS-CoV-۲ معرفی شد، نگرانی های ویژه ای در مورد اینکه آیا جوامع سیاه پوست واکسیناسیون را انتخاب می کنند یا خیر، به وجود آمده است.

مجله معتبر نیوانگلند می نویسد: از زمانی که دو واکسن معروف علیه SARS-CoV-۲ معرفی شد، نگرانی های ویژه ای در مورد اینکه آیا جوامع سیاه پوست واکسیناسیون را انتخاب می کنند یا خیر، به وجود آمده است.

_در این همه گیری خطرناک که به طور نامتناسبی سیاه پوستان آمریکایی را درگیر خود کرده است، کارشناسان در تلاشند تا پیام های بهداشتی عمومی را مدنظر قرار داده و بدبینی ها را کاهش دهند.

_در اواخر ماه نوامبر، انجمن ملی پیشرفت افراد رنگین (NAACP) گزارش داد که در یک نظرسنجی، تنها ۱۴درصد از سیاهپوستان به ایمنی واکسن ها اعتماد دارند و ۱۸درصد به صورت قطعی گفته اند که واکسینه می شوند.

_در توصیف این شکاف نژادی، بسیاری از مفسران برای توجیه بی اعتمادی جوامع سیاه پوستان به سیستم های مراقبت های بهداشتی، فجایع تاریخی «سیمز» و «تاسکیگی» را ذکر می کنند. اما قضیه به این سادگی نیست.

فاجعه تاسکیگی:

 تحقیقات سیفلیس در تاسکیگی یکی از بدنام‌ترین پرونده‌های جنجالی ایالات متحده آمریکا در خصوص اخلاق پزشکی در قرن ۲۰ است. این تحقیق توسط سازمان خدمات بهداشت عمومی آمریکا در تاسکیگی در ایالت آلاباما انجام گرفت و مؤسسه تاسکیگی از این تحقیق حمایت کرد. در این مطالعه‌ بالینی که بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۷۲ توسط سازمان بهداشت عمومی آمریکا انجام شد، ۴۰۰ مرد سیاهپوست از طبقات محروم جامعه که به بیماری سفلیس مبتلا بودند را برای مطالعه بر روی این بیماری انتخاب کردند. محققان در این آزمایش به این افراد چیزی درباره بیماریشان نگفتند. در سال ۱۹۴۷ داروی پنی‌ سیلین به عنوان درمان این بیماری شناخته شد، اما محققان این آزمایش از دادن این دارو به این افراد امتناع کردند تا اثرات بیماری سفلیس بر بدن انسان را مطالعه کنند. در سال ۱۹۷۲ که این مطالعات به پاپان رسید، تنها ۷۴ نفر از این افراد زنده بودند.

فاجعه سیمز:

در دهه ۱۸۴۰، «ماریون سیمز» که از او به عنوان بنیانگذار علوم زنان یاد می‌ شود آزمایش ‌هایی در زمینه جراحی بر روی زنان برده آفریقایی، بدون بیهوشی انجام داد. این زن ها اغلب به خاطر عفونت‌ هایی که بعد از این آزمایش‌ ها به آنها مبتلا می ‌شدند، جان خود را از دست می دادند.

_این فجایع تاریخی قطعاً زمینه مهمی را برای تفسیر وقایع امروزی فراهم می کند. اما نسبت دادن بی اعتمادی به این موارد، نژادپرستی روزمره ای که جوامع سیاه پوستان با آن روبرو هستند را نادیده می گیرد.

_ هر روز، سیاهان آمریکایی درد خود را انکار می کنند، شرایط آنها به درستی تشخیص داده نمی شود و درمان های لازم از سوی پزشکان انجام نمی شود.

_در این لحظات، احتمالاً آن بیماران با یادآوری فاجعه تاسکیگی، ناامیدی خود را به یک موضوع تاریخی منتسب نمی کنند، بلکه فکر می کنند که چگونه موسسه ای که سوگند خورده است تا به هیچ فردی آسیبی نرساند، آنها را فریب داده است.

_همانطور که تاریخ دان دانشگاه هاروارد، «اِولین هاموندز» به نیویورک تایمز گفته بود: «در تاریخ آمریکا هیچ دوره ای نبوده است که سلامتی سیاه پوستان با سفید پوستان برابر باشد. این ناسازگاری جزو ذات سیستم شده است».

_ بنابراین چاره ای نداریم که تایید کنیم تاریخ پزشکی نژادپرستی را نهادینه کرده است. با این حال، تمرکز بر فجایع خاص تاریخی، ممکن است ما را از دیدن اتفاقات بزرگتری محروم کند که به صورت روزافزون به این بی اعتمادی دامن می زند.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.